NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
To chyba wybielacz.
Co? Wybielacz?
Musiałbym to zabrać i zbadać, żeby mieć pewność.
Ale tak właśnie pachnie.
ANALIZA KRYMINALISTYCZNA
- Detektywie Choe! - Hej.
Zapytałem w wydziale o tę policjantkę, ale ponoć takiej nie ma.
Co?
POLICJA
POSTERUNEK POLICJI W DONGBU
Co? Wybielacz?
Ten gość musi być totalnie walnięty!
Nie, oddzwonię do ciebie.
Cholera. Jak mogli go zgubić?
- Halo? - Gdzie jesteś?
W domu.
Z prokurator Go?
Tak, jest tutaj.
Upewnij się, żeby nie wychodziła z domu, dobrze?
Co się dzieje?
Oh Yeong-cheol uciekł.
Dobrze, bez obaw.
Zostanę przy niej.
Se-yeon!
Go Se-yeon!
No tak, słucha muzyki.
Co pan tu robi?
Przyszedłem powyrywać chwasty.
Kazano mi to dziś skończyć.
Nic o tym nie wiem.
Naprawdę?
Robi się późno. Powinien pan iść do domu.
Dobrze.
Ty...
Ty też tu jesteś?
O rety!
Co jest? Dlaczego wyszedłeś?
Oh Yeong-cheol...
- Co? - To Oh Yeong-cheol.
Oh Yeong-cheol?
ODCINEK 11
Nie widać nikogo podejrzanego.
Na pewno?
Tak, przecież pan wie.
Tylko osoby z przepustką gościa mogą przejść przez główną bramę.
Na pewno go widziałeś?
Nie widziałem go.
Widziałem blask Otchłani.
Ale świeciła inaczej niż wcześniej.
Jak inaczej?
Gdy my ją mieliśmy, świeciła na zielono.
Ale dzisiaj...
była ciemnoniebieska. Bardziej granatowa.
Naprawdę?
Może tak zmieniać kolory?
Masz rację.
Gdy widziałam ją pierwszy raz, była żółta.
Ale gdy wskrzesiliśmy Hee-jin, już taka nie była.
Zgadza się. To oznacza, że naprawdę mogłem zobaczyć jej blask.
Hee-jin!
Jeśli on wie, gdzie ona jest,
grozi jej takie samo niebezpieczeństwo.
Przeszukajcie ogród. Upewnijcie się, że nie ma nikogo podejrzanego.
- Wzmocnijcie ochronę. - Tak jest.
- Muszę uciekać. - Mamo. Zaczekaj.
To twoje ubrania, księżniczko. Ja muszę uciekać.
Mamo, co w ciebie tak nagle wstąpiło?
- Mamo, co się dzieje? - Muszę iść!
Mamo! Nigdzie nie pójdziesz o tej porze.
Ale ja muszę.
Kto tam?
Hee-jin, nic ci nie jest?
Se-yeon.
Co z nią? Uspokoiła się?
Tak. Zasnęła.
Po obejrzeniu wiadomości dostała ataku.
To mogła być tego przyczyna.
Powiem lekarzowi, żeby ją jutro rano zbadał.
Ale co was tu sprowadza o tej porze?
Cóż...
Oh Yeong-cheol jest na wolności.
Oh Yeong-cheol...
jest wolny?
Przyszedł tu, szukając ciebie?
A może widziałaś blask Otchłani?
Nic nie widziałam.
Może się pomyliłeś.
To nie jest zwyczajny dom.
Nawet jeśli uciekł, nie dałby rady tu przyjść.
Hee-jin.
Jeśli znowu nas okłamujesz
albo coś przed nami ukrywasz, powiedz nam to teraz.
Min.
Zmieniłam się.
Rozumiem, że mi nie ufasz,
ale...
Odnalazłam mamę.
Nie musiałabym ryzykować życiem Se-yeon,
więc...
bez obaw.
Czy widziałem blask, czy nie,
to nie zmienia faktu, że jest wolny i stawką jest twoje bezpieczeństwo.
Od tej pory
nie chodź nigdzie sama, póki nie zostanie znowu złapany.
Musisz ciągle uważać, jasne?
Dobrze, będę ostrożna. Nie martw się.
W porządku. Idź odpocząć.
Jasne.
- Dobranoc. - Dobrze. Dobranoc.
Dobrze.
Co, do diabła? Rety.
- Dokąd idziesz? - Dlaczego tu jesteś?
Miałaś nigdzie sama nie chodzić.
Dlaczego wyszłaś?
Woda. Chcę się napić wody.
Obudziło mnie pragnienie. Chciałam się napić.
Poczekaj tu.
Chciałam się napić...
Dzięki.
- Dobranoc. - Dobra.
Dobranoc.
Rany. Daj spokój.
Co tym razem?
Ile będziesz strzegł moich drzwi?
Właśnie wstawałem. Plecy mnie bolą.
Rany, moje plecy.
A niech to.
Wiesz, leżę tylko na materacach hybrydowych.
Nie prosiłam cię, byś tu spał.
Możesz spać we własnym łóżku.
Już nie mogę.
Śpij ze mną.
Co? Ej, nawet nie jesteśmy małżeństwem.
- Nie możemy. - Słuchaj.
Widzisz, jak jestem wysoki?
Więc która część mojego ciała powinna być najmocniejsza?
- Nogi? - Nie, plecy.
Mężczyźni muszą mieć mocne plecy.
Zwłaszcza tak wysocy jak ja
muszą mieć mocny czwarty i piąty krąg.
A by były one mocne, muszę spać na dobrym łóżku. Zgadza się?
Chyba tak. Twoje plecy też są ważne.
No właśnie.
Ale pomyśl o naszej sytuacji.
Jesteśmy w niebezpieczeństwie.
W skrócie, mamy niejako czas wojny.
Śpiąc osobno, podwoimy niebezpieczeństwo, prawda?
To chyba ma sens.
- Prawda? - Tak.
Więc śpijmy razem.
Nie mam ukrytych zamiarów. To całkowicie racjonalna decyzja.
Lubisz podejmować takie decyzje, prawda?
Tak, lubię podejmować racjonalne decyzje.
No właśnie. Chodźmy.
Racjonalna decyzja... Coś mi tu nie pasuje.
Cholera. To niby miał być materac najwyższej jakości.
To cholerne łóżko jest zbyt wielkie bez żadnego powodu.
Min śpi?
Serio? Naprawdę śpi?
Jak może spać w takiej sytuacji?
Jestem z nim w tym samym łóżku.
Jak on może tak twardo spać?
Też mi ochrona.
Nie wiedziałby, gdybym została porwana.
Se-yeon,
śpij już.
Przestań myśleć.
Śpij już.
Mówiłaś, że jesteś zmęczona po całym dniu.
No tak.
Miałam już zasnąć. Idę już spać.
Jak mam niby spać, gdy jesteś tak blisko mnie?
Szczerze mówiąc,
nie mogę zasnąć.
- Dyrektorze Cha! - O rety.
Ubrania. Mam coś na sobie, prawda?
Idź to załatwić.
To prawie świt. Kto to był?
Nie wiem, ale na pewno go zwolnię.
O co chodzi?
Znaleźliśmy to w ogrodzie.
Spójrz, mamo.
To mój numer telefonu.
Jeśli coś się stanie, masz od razu dzwonić na ten numer. Dobrze?
Spróbuj napisać.
Zero, jeden, zero...
Zero, osiem, pięć, sześć...
Nie, mamo. To nie mój numer.
Tae-jin.
Tae-jin?
Tae-jin. Chodźmy do Tae-jina.
Przecież wiesz, że Tae-jin zmarł dawno temu.
Mamo, skup się i spróbuj jeszcze raz.
To bardzo ważne. Proszę.
Spróbujmy jeszcze raz.
Zero, jeden, zero, zero, osiem, pięć, sześć...
W porządku.
Zapamiętamy to później,
ale noś to.
Proszę.
Zobacz. Naciśnij i przytrzymaj numer jeden. O tak.
Gdy go tak naciśniesz, zadzwonisz do mnie.
Jeśli coś się stanie, dzwoń do mnie.
- Dobrze. - Nie zgub go.
Na kamieniu z ogrodu znaleźliśmy krew
Oh Yeong-cheola i twojej matki.
To znaczy, że Oh Yeong-cheol...
naprawdę był tu wczoraj?
- No cóż, tak. - Tak.
I moja matka z nim walczyła?
Rozprysk krwi sugeruje,
że twoja matka zaatakowała Oh Yeong-cheola.
Dowiemy się więcej, gdy zbadamy...
To dlatego mama była...
- Wyjeżdżam. - Hee-jin.
Chodźmy, mamo. Szybko!
Hej.
Chwileczkę. Zaczekaj.
Wzmocniliśmy patrole w okolicy,
a policjanci będą na straży przez całą dobę. Nie zbliży się tu.
Poza tym, dokąd pójdziecie?
On ma rację, Hee-jin. Uspokój się.
Bądźmy racjonalni, dobrze?
Oh Yeong-cheol już wie, że tu jesteśmy.
Poza tym, mama go zaatakowała.
Nie. Nie zostaniemy tu ani sekundy dłużej.
Nigdzie nie będziecie bezpieczne.
Wzmocniliśmy ochronę. Tu będzie bezpieczniej.
Póki co obserwujmy.
I tak będziesz zajęty ochroną Se-yeon.
O nas w ogóle myślisz?
Nie znacie go.
Oh Yeong-cheol to nie człowiek, tylko diabeł wcielony.
Na pewno przyjdzie nas zabić.
Przyjdzie nas zabić.
Chwileczkę.
Skoro tak się martwisz, to może zamieszkacie u mnie?
Mam mały dom,
ale wystarczający...
dla was obu.
I tak nie wrócę do domu, póki go nie złapię.
Jest też blisko posterunku.
- Możecie tam zostać. - Mimo to,
kobiety nie mogą mieszkać w domu mężczyzny.
Drzwi były otwarte i byłam ciekawa, o czym rozmawiacie.
Co się dzieje?
Dobrze się nimi opiekuj.
Bez obaw.
Dyrektor Cha
zatrudnił mnie do obrony pani Jang Sun-young.
Po to tu przyjechałam. Dobrze się złożyło.
Muszę się dowiedzieć, co się stało po tym,
jak została odseparowana od matki.
Łatwiej będzie przygotować sprawę,
jeśli zostanę z klientką.
Będę was często odwiedzał.
Wiesz, możesz się do mnie wprowadzić. Tak też będzie bezpieczniej.
Rety, stałaś się taka otwarta po studiach w Stanach.
- Uspokój się. - Wiem, że to lubisz.
Pani Jang.
Ten łajdak nie będzie w stanie pani znaleźć,
więc bez obaw.
Proszę robić, co mówi Hee-jin,
musi też pani dużo jeść. Dobrze?
Tak.
Tae-jin.
Hee-jin. Twoja mama do kogoś zadzwoniła.
Zapamiętała ten numer?
NAZWISKO
ZAPISZ NOWY KONTAKT
Mamo, nie możesz tak wydzwaniać.
- Żadnych numerów, dobrze? - Dobrze.
Numer jeden, tutaj. Miałaś nacisnąć tylko ten przycisk.
Numer jeden!
- Dobrze. Proszę mi to dać. - Świetnie.
DRUGA CÓRKA
SZYBKIE WYBIERANIE
ZAPISZ
To mój numer.
Jeśli nie numer jeden, zawsze może pani nacisnąć numer dwa.
Numer dwa.
Przy okazji, kim jest Tae-jin?
To mój brat.
Miałaś brata?
Mama powoli odzyskuje pamięć?
On nie żyje.
Od jego śmierci minęło prawie 20 lat.
Chyba pochowała go w sercu. Czasami o niego pyta.
Gdy przechodziłyśmy piekło przez Oh Yeong-cheola,
bardzo pomagał...
nam obu.
Wsiadajcie.
Będę się zbierać.
Nie martw się, Hee-jin.
Policja wystawiła za nim list gończy.
Na pewno wkrótce go złapią.
Pani Jang, może pójdzie pani na piknik z Hee-jin?
- Chodźmy. - Piknik!
Proszę pana.
Przyniosłam, o co pan prosił.
Dzięki.
POSZUKIWANY: ZABÓJCA Z EOMSAN-DONG
W tej okolicy też jest pełno tych plakatów.
Gdy jakiś widziałam, zrywałam go.
Nie musiałaś tego robić.
Ponieważ ten facet
niedługo przestanie już istnieć.
Jeszcze tu jesteś?
Muszę już jechać. Chodźmy, jeśli jesteś gotowa.
- Dokąd? - A jak myślisz? Do mojej firmy.
Mówiłem, że będę z tobą bez przerwy.
Jeśli masz być ze mną,
dopasuj się do mojego planu dnia.
- Czemu ja mam chodzić za tobą? - Jesteś bezrobotna.
Ile jeszcze będziesz na mnie żerować?
Co? Powiedziałeś „żerować”?
Myślisz, że trwonisz na mnie kasę?
Gdy tylko odzyskam swoją tożsamość...
O to mi chodzi. Do tego czasu przynajmniej zarób na swoje jedzenie.
Zatkało mnie. Cholera.
PRZYLOTY
Uwaga, wszyscy pasażerowie...
- Witamy z powrotem. - Jesteś.
Co was tak tutaj dużo?
Coś się stało, gdy mnie nie było?
Dyrektor Cha nakazał zwiększenie ochrony głównego domu.
Tak nagle?
Według kierownika ochrony, zauważył podejrzanego osobnika.
Badam tę sprawę dokładniej.
- Problemem nie jest dom. - A co?
Dyrektor Cha zatrudnił panią Lee Mi-do jako prawnika Lan Cosmetics
za wyższą roczną pensję.
Naprawdę?
No cóż, była prokuratorem i pracowała dla dużej kancelarii.
Zatrudnił dobrą osobę.
Chodzi o to, że według umowy powinna pracować z prawnikami,
ale jest bardziej osobistą asystentką.
- Osobistą asystentką? - Tak. Z tego, co słyszałem,
kazał zainstalować biurko dla pani Lee w swoim biurze
i spędza z nią całe dnie.
Co więcej,
chodzą razem nawet do toalety.
Co za bachor.
Wykorzystuje zasoby firmy na swoje miłostki.
Ja się tym teraz zajmę.
- Panie Kim. - Tak.
O jakim miejscu pan wspominał? To było Nampyeong?
Tak. Tam.
Najpierw pojedziemy tam, zanim wrócę do biura.
Tak, pani Eom.
Pańska kawa, dyrektorze Cha.
Dziękuję, pani Go.
Nie piję rozpuszczalnej.
Tylko parzoną lub z ekspresu.
„Z ekspresu”, takiego wała. Zmiażdżę cię, jeśli nie przestaniesz.
Pij, co ci zrobiłam.
Dobra. W sumie mogę zrobić to sam.
Umiem zrobić sobie kawę.
- Też chcesz? - Tak, z lodem.
Dobra. Dużo czy mało lodu?
- Mamy lód? - Nie.
Jaja sobie robisz?
O rany!
Myślałam, że to reklama kawy.
On jest po prostu arcydziełem.
Co to za laska z koneksjami?
Kim ona, u licha, jest? Czemu tak się przyczepiła dyrektora Cha?
Pamiętasz tę, którą pocałował,
gdy się przewrócił w holu? To nie ona?
Myślisz, że to jego dziewczyna?
Niemożliwe.
- Co nie? - Tak.
- To niemożliwe. - Co nie?
To dla niego przychodzę do pracy.
Proszę.
Dziękuję.
Przy okazji, o której kończysz pracę?
Jesteś dyrektorem tej firmy.
W dramach tacy ludzie
wracają do domu bardzo wcześnie.
Rany, jesteś zupełnie zielona.
Jako dyrektor muszę pracować więcej niż pracownicy.
W takim razie mogłabym gdzieś wyskoczyć? Wrócę bardzo szybko.
Dokąd chcesz iść? Pójdę z tobą, gdy skończę.
Martwię się o moich rodziców.
Muszą być w takim samym niebezpieczeństwie jak ja.
Co, jeśli Oh Yeong-cheol pojechał do moich rodziców?
DYREKTOR CHA MIN
Uzbrój się w cierpliwość.
Mam dziś dużo pracy. Będę długo pracować.
Ej.
Ale ja naprawdę się martwię.
Jest ktoś w domu?
Wiedziałam, że jej rodzina jest biedna,
ale jest gorzej niż myślałam.
Co to za smród? O rety, ale śmierdzi.
- Ale smród. - Kto to jest?
Czemu stoi przed naszym domem? Co ona robi?
To nasz dom.
O co chodzi?
Co?
- To herbata z zielonych śliwek. - Dobrze.
Proszę.
Cóż,
nie ma co tego przeciągać. Przejdę do rzeczy.
Krótko mówiąc,
jesteśmy zadowoleni z pani Lee.
Możemy planować ślub.
Słucham?
Przychodzi pani bez zapowiedzi i mówi dziwne rzeczy.
Ślub? Ma pani na myśli moją córkę?
Mówi pani o ślubie Mi-do?
Cóż, dyrektor Cha...
Nie wiedzieliście,
że spotyka się z moim synem?
Co?
O rety, Mi-do spotyka się z Dong-cheolem.
Zdaję sobie sprawę z waszej sytuacji.
Ale uważam, że i tak powinniśmy zorganizować stosowny ślub,
dlatego przyniosłam to.
Przyda się przy przygotowywaniu wyprawy ślubnej.
- Panie Kim. - Już, proszę pani.
Rety. Wciąż nie rozumiem, co tu się dzieje.
Pani wybaczy.
Mi-do nic nam o tym nie mówiła.
Naprawdę.
- Co jest? - Spójrz.
Co to jest?
Zobaczmy.
Jak pani śmie? Za kogo pani nas ma? Jak pani śmie dawać nam pieniądze?
Bycie bogatym nie daje prawa do bycia nieuprzejmym.
Nie może pani tu wpaść i dać nam kopertę pełną pieniędzy.
To oburzające!
- Skarbie... - Proszę stąd wyjść.
- Wynocha. - Proszę pana.
Nie ma potrzeby tak się unosić.
Nie chcę nic więcej słyszeć. Macie się wynieść.
- Proszę mnie puścić. - Proszę pana...
- Wynocha! - Już dobrze.
- Rozumiem. Już sobie idę. - Ona wychodzi.
Wynocha z mojego domu. Obydwoje!
Wynocha!
Nie do wiary.
Naprawdę zapłaci za wszystko,
co zrobił mamie?
Tak, gdy tylko twoja mama odzyska status obywatela.
Mamy dość dowodów na porwanie i przetrzymywanie,
ale ofiara musi mieć swoją tożsamość.
- Dobrze. - To trochę potrwa
i mamy wiele do zrobienia,
nim spotka go sprawiedliwość.
Musisz być silna.
Najpierw złożymy raport
i znajdziemy przyjaciół twojej mamy
z czasów przed jej porwaniem.
Jasne.
Przepraszam.
Cześć, mamo.
Jak ty się teraz prowadzasz?
Prawie ogłuchłam.
Skąd te krzyki?
Co się dzieje?
Zerwałaś z Dong-cheolem?
To nie tak. Zrobiliśmy sobie przerwę.
Przerwę, jasne!
Dziś przyszedł ktoś z Lan...
Prezeska firmy kosmetycznej. Oferowała nam pieniądze.
Wychodzisz za mąż za jej syna?
Ślub z jej synem? Mamo, to nie tak.
Twój ojciec padł jak rażony gromem.
Słyszałam, że już się kręcisz po jego domu!
Tak cię uczyłam?
Mamo, wysłuchaj mnie.
To nie ja, tylko ktoś do mnie...
Rozłączmy się.
Przyjadę i wszystko wyjaśnię osobiście.
Mamo?
Rety. Przepraszam,
ale muszę jechać do rodziców.
- Coś się stało? - Pani Eom...
To znaczy, matka Cha Mina
pojechała dziś do moich rodziców.
Sądzi, że prokurator Go to ja.
Musiała zrobić to, co zrobiła mnie.
Mama musi być w szoku.
Jak wyjadę teraz, do jutra nie wrócę.
Dacie sobie we dwie radę?
Tak. Powinnaś już jechać.
Dziękuję. Dam znać Dong-cheolowi.
Nie zapomnij pozamykać drzwi!
Nie możesz robić takich rzeczy
bez konsultacji ze mną.
Miałeś tam zostać i się nie wychylać.
Jang Sun-young.
Jak, do diabła, mogłeś ją stracić?
Sprawy wymknęły się spod kontroli.
Zajmę się tym, więc nie panikuj.
Mówiłem ci,
że potrzebuję jej do tego, co planuję zrobić.
Jeśli chciałeś coś zrobić bez mojej wiedzy,
powinieneś zająć się wszystkim.
Nie podołałeś nawet jednej prostej rzeczy?
Dlatego uważam, że nie jesteś gotowy.
Jeśli nadal chcesz żyć jako Seo Ji-uk,
zaufaj mi i przyglądaj się z boku.
Nigdy nie posprzątasz bałaganu, w którym tkwisz.
Co dokładnie sobie zaplanowałeś?
Już ci mówiłem,
że mam kulę, która przywraca zmarłych...
do życia.
Ty znowu o tym?
Nadal mi nie wierzysz?
Widziałeś żywą Go Se-yeon,
mimo że ją zabiłeś.
To byłeś ty, prawda?
To ty ją wykończyłeś.
Dla ciebie nie jestem kobietą, więc spoko.
Zająłem się tą ignorantką.
Przepraszam, może pan jechać do Chungdang-dong?
Hej, Se-yeon!
Se-yeon!
Zostawię napoje tutaj. Wypij je przed snem.
Min.
Min...
Jeszcze nie umarła.
To ty popełniłeś błąd jako pierwszy.
Przepraszam.
Nigdy wcześniej się to nie zdarzyło,
ale to było pierwsze zabójstwo po tym, jak stałem się starcem.
Pewnie dlatego
starsi ludzie ciągle mówią,
że powinni po prostu umrzeć.
Tak czy inaczej,
teraz mi wierzysz?
Nie,
ale będę współpracował, bo nie mogę tego udowodnić.
Więc jaki masz plan?
Wywabię...
tę sukę Go Se-yeon z ukrycia...
i umrę wraz z nią.
Gdy wszyscy będą pewni, że nie żyję,
powrócę do życia...
dzięki tej kuli.
By tego dokonać,
potrzebuję kogoś, kto także może ją zobaczyć.
Su-jin.
Moja droga córka...
wskrzesi swojego tatusia.
Siku.
Gdzie ja jestem?
Księżniczko!
Proszę pani?
Proszę pani!
Co, do diabła? Idzie na boso.
Proszę pani, wszystko w porządku?
Księżniczka.
Tae-jin.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
POŁĄCZONO
Tae-jin?
Tae-jin, na pomoc!
- To pani syn? - Tae-jin!
Halo, jest pan jej opiekunem?
Tae-jin!
Znalazłem ją błąkającą się boso
po ulicach.
- Tae-jin! - Chwileczkę.
Chyba powinien pan tu przyjechać.
Proszę się pospieszyć.
Gdzie jesteście?
Jesteśmy przy...
Panie Cha!
Ja to zrobię.
W porządku. Też musisz być wyczerpana.
Niby dlaczego, skoro sam wszystko zrobiłeś?
To do ciebie niepodobne.
Jako asystentka, mogę to zrobić.
Gdy wcześniej poprosiłem o kawę,
powiedziałaś, że mnie zmiażdżysz.
Rety. Naprawdę tak powiedziałam?
Nie wiem, czemu ciągle jestem tak nierozważna.
Powinnam przeprosić. Przepraszam.
Od tej pory będę dobrą asystentką.
Gdybym to wiedział,
wcześniej wysłałbym twoich rodziców do domku letniskowego.
To nie tylko dlatego.
W porządku. Powinnaś odpocząć.
Jest pan taki wspaniałomyślny, panie Cha.
Teraz ja idę do łazienki.
Nie ma sprawy.
Podlizywanie się jest trudniejsze, niż myślałam.
- Matko. - Tae-jin!
Przed chwilą płakała, a teraz się uśmiecha.
Bardzo dziękuję. Jak mogę się odwdzięczyć?
Nie trzeba. Zrobiłem tylko to, co słuszne.
Proszę trzymać się syna.
Nie powinna pani tak chodzić po ulicach.
Tak jest.
Dziękuję.
Nie, to moje!
Nawet Tae-jin nie może zobaczyć?
Tylko na niego zerknę.
Dobrze.
Proszę.
Daję ci to, bo zrobiłaś, jak prosiłem.
Dziękuję!
Musiała być wykończona.
W nocy też niewiele spała.
Co, do diabła?
- Nie śpisz. - Czemu nie odbierasz telefonu?
A, tak.
Halo?
Min, moja mama zniknęła.
Co?
Co się dzieje?
Numer jeden...
Mamo!
Hee-jin, co się stało?
Zniknęła, gdy spałam.
Co? A jej telefon?
Zawsze go ma.
Nie odpowiada. Jest wyłączony.
- Prokurator Go. - Witam.
Sprawdziłeś nagrania z monitoringu?
Tak. Była sama.
Nie sądzę, żeby została porwana.
Pewnie wyszła z budynku i zabłądziła.
Hee-jin.
Już dobrze.
Mam sygnał. Możesz go namierzyć?
Jasne.
Hee-jin, już dobrze.
- Wszystko będzie dobrze. - Co mam robić?
Dokąd mogła pójść? Już dobrze.
Wielkie nieba.
A kogóż my tu mamy?
Myślałem, jak najlepiej ściągnąć do siebie Su-jin,
ale mój syn rozwiązał ten problem.
Przerosłeś moje oczekiwania.
Dobra robota.
Świetnie się spisałeś.
Zajmij się tym,
tak jak dawniej.
Skąd ten pośpiech?
Usiądź na chwilę.
Jak o tym pomyśleć,
nie mieliśmy takiej chwili dla siebie.
Twarz, którą teraz widzisz,
wkrótce zniknie,
więc nie byłoby złym pomysłem napić się ze swoim starym.
Proszę.
Nie rób tego!
Uciekaj, Tae-jin!
Dlaczego mnie nie słuchasz?
Tego nauczyła cię twoja matka?
Nie rób tego!
Biegnij. Uciekaj stąd!
Uciekaj, Tae-jin!
Szalona suka!
Jak śmiesz...
Puść mnie.
Niepokornych należy nauczyć dyscypliny...
Mówiłeś, że jej potrzebujesz.
Właśnie dlatego sprawy wymykają się spod kontroli.
Zawsze reagujesz emocjonalnie.
Dlatego, że tak się odnosiłaś do swojego męża,
ten sukinsyn nie chce słuchać własnego ojca.
Jak śmiesz...
Przestań!
Ty...
Jak mogłeś...
Jak...
Diabeł może stworzyć...
coś gorszego od siebie.
Może wtedy nie byłem dość silny,
ale teraz jestem.
Proszę pana! Mamy kłopoty!
Przyjechała policja.
POLICJA
Ej, zaczekaj!
A ty dokąd się wybierasz?
Cholera. Utrzymujcie dystans, jeśli musicie za nami iść.
Pani Jang?
Pani Jang!
Mamo...
Mamo!
Dopiero co wyszedł. Sprawdzić teren!
Mamo, obudź się!
Mamo.
Mamo, obudź się!
Mamo!
ANALIZA KRYMINALISTYCZNA
- Prokurator Go. - Czekaj.
Tu jeszcze nie sprawdzaliśmy, prawda?
Nie, jeszcze nie.
Nie sądzę, żeby te odciski należały do jednej osoby.
Mogą należeć do kobiety, która pomogła mu uciec.
Kobiety?
Nie uważasz, że są zbyt duże jak na kobiece?
JI-UK ZAPRASZA DO SIEBIE 17 PAŹDZIERNIKA, OSIEDLE KWIECISTE
Ji-uk! Obudź się!
Ji-uk!
- Proszę pana. - Hej...
Mam to dla pana zatuszować?
Przybył pański gość.
Spodziewałem się twojego telefonu.
Przejdę od razu do rzeczy.
Jak dużo wiesz?
Właściwie
to nie jest istotne.
Prawdziwe pytanie:
jaki masz w tym cel?
Nie mam żadnego.
Chcę tylko wszystko naprawić.
Ten potwór, Seo Ji-uk...
To ty go wychowałeś.
Gdybyś tylko...
nie umieścił go tam, gdzie jest dzisiaj,
zabójstwa Oh Yeong-cheola...
mogłyby nie zajść tak daleko.
O czym ty mówisz?
Musisz ujawnić prawdę o Seo Ji-uku.
To twoja ostatnia szansa, by przebaczył ci...
twój prawdziwy syn.
Detektywie Park.
Mi-do prosiła, bym to przyniósł.
- Dziękuję. - Pojechała do rodziców,
ale nie wiem dlaczego.
Jak się czuje pani Jang?
Bez zmian.
Oby szybko wydobrzała.
Dostaliśmy wyniki.
- Obejrzymy je razem? - Tak. Weź to.
Zostanę tutaj.
- Chodźmy. - Dobrze.
ANALIZA KRYMINALISTYCZNA
Jak pan mówił,
Oh Yeong-cheol i pielęgniarka musieli się tam ukrywać od ucieczki.
Znaleźliśmy tylko ich odciski.
Tylko tej dwójki? Nikogo więcej?
Ale jak pani mówiła,
musiał być jakiś wspólnik.
Znaleźliście coś?
Zbadaliśmy plamy krwi, które,
jak się okazało, należą do trzech różnych osób.
Do Oh Yeong-cheola, Jang Sun-young i...
Ostatnim było DNA
nieznanej osoby z chromosomem XY i grupą krwi A.
To znaczy, że tej nocy walczyły i krwawiły trzy osoby.
Nieznana osoba z chromosomem XY?
Da się sprawdzić, kto to jest?
Nie ma przeszłości kryminalnej, więc nie mamy tu jego danych.
Niemożliwe, żeby to była wcześniej niekarana osoba.
Jednakże odkryliśmy coś dziwnego.
Porównałem DNA tej trójki na wszelki wypadek.
Znalazłem znaczącą zgodność
pomiędzy DNA nieznanej osoby a Oh Yeong-cheolem, co znaczy,
że ten mężczyzna jest jego biologicznym dzieckiem.
Jego syn?
ANALIZA KRYMINALISTYCZNA
Więc Oh Yeong-cheol miał syna i nie zarejestrował jego urodzenia.
I sprawił, że ten pomaga mu w zabójstwach, zgadza się?
Możemy tylko tak założyć.
- Co za bydlak... - Chwila.
A jeśli Oh Yeong-cheol zarejestrował narodziny syna?
- Przy okazji, kim jest Tae-jin? - On nie żyje.
Mógł sfałszować śmierć syna
po zarejestrowaniu jego narodzin. To samo zrobił z panią Jang.
To znaczy, Oh Yeong-cheol sfałszował zgon i zrobił z niego wspólnika?
To i tak bez różnicy, ale...
Co za wariat!
Hee-jin wie, kim on jest. Wracajmy do szpitala.
CEL PODRÓŻY: CENTRUM MEDYCZNE HYEONSEONG
To mój przyrodni brat.
Tae-jin był synem Oh Yeong-cheola.
Był jego biologicznym synem,
ale ciężko było uwierzyć, że wychowywał go ten potwór.
Bo był bardzo dobrym bratem.
Do kiedy mieszkał z wami?
Nie pamiętam.
To było tak dawno. Może, gdy miałam siedem czy osiem lat.
Wtedy widziałam go po raz ostatni.
Tak po prostu zniknął?
Tak.
Ale miał nikomu nie mówić, że był synem Oh Yeong-cheola.
Nawet nie mógł mówić do niego „tato”.
Tylko kilka osób wie, że Tae-jin jest synem Oh Yeong-cheola.
Ale dlaczego?
Nie jestem pewna.
To było, gdy byłam mała.
Mama zapewne wiedziałaby o nim coś więcej.
Daj znać, gdy przypomni ci się coś jeszcze.
Czemu nie pójdziesz do domu odpocząć?
- W porządku. - Idź. Zaopiekuję się nią.
Musisz się trochę przespać.
W nocy prawie nie spałaś.
Chodźmy. Podwiozę cię.
- Idź. - Cóż...
- Chodźmy. - No już.
Idź odpocząć.
SZPITAL REHABILITACYJNY
Ji-uk? Co cię tu sprowadza?
Słyszałem, że przyjęto tu panią Jang.
Pomyślałem, że ją odwiedzę.
Och...
Wszystko w porządku po tym, co zaszło ostatnio?
Jasne. Słyszałam, że Choe Gi-hun też cię wykiwał.
Zgadza się.
Wciąż jest nieprzytomna,
ale chciałbyś zobaczyć, co u niej?
- Chętnie. - Dobrze.
Powinniśmy znaleźć Oh Yeong-cheola jak najszybciej.
Tak.
Prokuratura musi być bardzo zajęta.
Zgadza się.
Kto tam?
- Czy jest tu opiekun Jang Sun-young? - Tak?
Może pani wypełnić te dokumenty?
Jasne.
Mówiłem ci...
żebyś zapomniała o Tae-jinie, prawda?
Szczerze mówiąc,
zawsze nienawidziłem cię za prowokowanie go,
gdy nawet nie mogłaś mnie ochronić, matko.
- Pójdę już. - Dobrze.
Musi ci być ciężko. Wyglądasz na zmęczonego.
- Nic mi nie jest. - Chodźmy. Odprowadzę cię...
Nie ma potrzeby.
Na pewno? Dobrze. Na razie.
Wyślę ci adres.
Zabierz ją, jeśli chcesz.
Co pana tu sprowadza?
Spotkałem ją wcześniej, więc chciałem ją odwiedzić.
Ciągle się pan pojawia
w najbardziej nieoczekiwanych miejscach, prokuratorze Seo.
Dlaczego to spakowała?
Proszę zdrowieć,
jeśli chce pani pójść z Hee-jin pooglądać kwiaty jak na obrazkach.
Ten numer wygląda znajomo...
HEE-JIN
To numer Hee-jin.
Drugiego nie mam w kontaktach.
Ale dlaczego wygląda tak znajomo?
Proszę robić, co mówi Hee-jin,
musi też pani dużo jeść. Dobrze?
Tae-jin.
Tae-jin!
Oh Tae-jin.
Ona wciąż pamięta jego numer telefonu!
Nie odbierze pan?
Dlaczego miałbym pozwolić, by pan decydował o tym, czy mam odebrać?
Nie wiem, co pan ma przeciwko mnie.
Chyba przyszedł pan w odwiedziny?
Odbierz, Oh Tae-jin.
Pójdę już, bo mam co innego do roboty.
Mi-do?
Wyszedł stamtąd młody mężczyzna.
Porywaczem jest prokurator Seo.
Jeszcze nie umarła.
Ty jesteś Oh Tae-jinem, prawda?
Kto ci w to uwierzy?
Ty nawet nie istniejesz w tym świecie.
Ji-uk był wspólnikiem.
Go Se-yeon wie o nas.
Mam próbki włosów prokuratora Seo i sędziego Seo.
Oszalałeś?
Jak śmiesz nazywać Seo Ji-uka biologicznym synem Oh Yeong-cheola?
Proszę... Ratuj mnie, Su-jin.
Tae-jin?
Nawet nie odbiera.
Dokąd ona mogła pójść?
Oh Yeong-cheol! Zabiję cię,
- jeśli tkniesz Hee-jin! - Se-yeon.
Napisy: Grzegorz Marczyk